ความฝัน

posted on 02 Nov 2009 03:07 by lovelybebe

  นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ไม่ได้อัพเดทบล็อก

ที่หายๆ  ไป ก็ยังตั้งหน้าตั้งตาปฏิบัติธรรม รู้ตัวได้บ้าง ไม่ได้บ้าง กดข่มบ้าง แข็ง ๆ ทื่อ ๆ

อาศัยฟังซีดีหลวงพ่อปราโมทย์ เป็นเครื่องอยู่ไปในทุก ๆ วัน

หลาย ๆ ครั้ง อยากจะเขียนเรื่อง หลาย ๆ เรื่อง แต่พอมานั่ง ๆ แล้วก็กลับเขียนไม่ออก

เกิดอาการ ไม่รู้จะเขียนอะไร

วันนี้ได้ฤกษ์ เอ้า..เขียนเรื่องของความฝันที่พึ่งผ่านมาสด ๆ ร้อน ๆ ก็แล้วกัน

พูดกันถึงเรื่องความฝัน คงไม่มีใครบอกว่า ไม่เคยฝันเลย ตั้งแต่เกิดมา

ครูบาอาจารย์ท่านว่า หลับฝันกับจิตคิด มีลักษณะจิตที่ยกขึ้นสู่วิถีเหมือนกัน ดังนั้น การคิดไปในขณะที่ยังตื่นอยู่ก็คือการ "ฝันกลางวัน" นั่นเอง

ครูบาอาจารย์ท่านอื่น ๆ ก็ยังได้บอกไว้อีกว่า ยากที่จะรู้สึกตัวในความฝัน

แต่สำหรับผู้ที่ฝึกจิตจนถึงระดับหนึ่ง จะสามารถตามรู้ตัวในฝันได้ด้วย

ลองนึกเล่น ๆ ว่า ถ้าเรากำลังฝันในเรื่องต่าง ๆ โดยเฉพาะเรื่องที่ไม่ดี แล้วเกิดต้องตายในวินาทีนั้นล่ะก็

นึกภาพไม่ออกเลยว่า ที่หมายต่อไปจะเป็นอย่างไร

เราเองซึ่งเป็นคนที่ฝันทุกคืน ไม่เว้นวันหยุด ส่วนมากจะเรื่อยเปื่อย ออกไปในทางหลง ฟุ้งซ่าน ร้าย และ ให้หวาดหวั่น

จะหาเรื่องที่เป็นมงคล ได้ไหว้พระ ทำบุญ นี้ นาน ๆ จะมีสักครั้งหนึ่ง (แบบนับครั้งได้เลยมั๊ง)

เมื่อคืนวันศุกร์...เราได้นั่งดูวีดิโอ การบรรยายเรื่องการปฏิบัติดูจิต ของอาจารย์ท่านหนึ่งที่รุ่นพี่ทางธรรมกรุณาส่งมาให้

ในการบรรยายนั้น จะแสดงให้เห็นว่า จิตของเรามีการปรับเปลี่ยน ขึ้นลง ไปตามปัจจัยที่มากระทบ ดีบ้าง ร้ายบ้าง

 

คืนนั้น..

ฝันร้ายว่า มีผู้ร้ายกลุ่มหนึ่ง เป็นชายฉกรรจ์ มาจับเพื่อนสาวที่อาศัยอยู่ในบ้านเดียวกันเพื่อจะข่มขืน

เราด้วยความห่วงเพื่อน และความกลัว พยายามวิ่งหนีออกมาได้ มาเจอเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่ศาลารอรถ

บอกเพื่อนว่า ขอให้เราได้หลบอยู่ในวงล้อม ไม่ให้ผู้ร้ายเห็นตัว เพื่อนจึงล้อมกลุ่มให้เราอยู่ตรงกลาง

ผู้ร้ายกลุ่มนั้นตามมาทัน และเห็นเราซึ่งหลบอยู่ในวงล้อมเพื่อน

ชายคนหนึ่ง มายืนอยู่ตรงหน้าเรา (ซึ่งตอนนั้นนั่งยอง ๆ กันอยู่ทั้งกลุ่ม) หยิบปืนเก็บเสียงสีดำเลื่อมออกมาจากตัว เอาปากกระบอกปืนจี้มาที่เพื่อนคนที่บังเราไว้ ทำท่าจะยิง 

เราด้วยความห่วงเพื่อน ก็พยายามใช้มือปัดดันเพื่อนออกไปจากวิถีของปืน และพยายามปัดปากกระบอกปืนไปทางอื่น แต่ชายคนนั้นกลับยื่นปากกระบอกปื่นมาจอที่หน้าอกเรา รู้สึกได้ชัดถึงแรงกดของปากกระบอกปืนกับหน้าอก

อารมณ์แรกในขณะนั้น ตกใจ และ กลัว..

ฉับพลัน จิตก็บอกตัวเองว่า นี่ถ้าต้องตายแน่ ๆ แล้ว เราก็ต้องมีสติ

เลยตัดสินใจ เอาวะ! ถ้าไหน ๆ ก็ต้องตายแน่ ลองสู้มันสักตั้ง

ลุกขึ้นมา ปัดกระบอกปืนออก แล้วต่อสู้กับชายคนนั้น ทั้งเตะ ทั้งต่อย จนชายคนนั้นล้มไปไม่เป็นท่า

เราคว้ากระบอกปืนทุบไปที่หัวชายคนนั้นจนสลบไป ก่อนที่จะโทรเรียกตำรวจมาเคลียร์เหตุการณ์

 

ตื่นขึ้นมา ทบทวน แล้วบอกตัวเอง นี่เป็นฝันครั้งแรกที่รุนแรงที่สุด คือชนิดที่ตัวเองเกือบต้องตาย

และรู้สึกดีที่ นี่เป็นครั้งแรกอีกเหมือนกัน ที่เรานึกถึงการมีสติขึ้นมาในความฝัน และในขณะที่เรียกว่าความเป็น ความตาย ใจเกิดความห้าวหาญขึ้นมาแบบที่ตัวเองไม่เคยเป็นมาก่อน

จำที่หลวงพ่อปราโมทย์ท่านเคยกล่าวไว้ตอนหนึ่งว่า

..ในขณะแห่งการข้ามภพข้ามชาตินั้น จิตใจจะมีความห้าวหาญมาก เพราะไม่มีอะไรจะต้องเสียแล้ว..

 

แม้จะไม่ชอบฝัน และ ไม่ชอบฝันร้าย

แต่ถ้าเลือกหรือบังคับจิตไม่ได้ ที่จะฝันดี หรือ ไม่ฝันเลย

อย่างน้อยก็เชื่อว่า การฝึกการมีสติ จะช่วยให้เราไม่อ่อนไหวไปกับความฝัน ไม่ว่าจะทั้งดี และร้าย 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เอาชนะผู้ร้ายได้ในความฝัน
เหมือนที่คุณพ่อผมเคยฝันเลยครับ
สาธุครับ

#3 By TaamtaangTaamtai on 2009-11-07 21:24

มันคงสนุกนะถ้าเราตามรู้ได้ในยามที่เราฝัน
พี่ยังไปไม่ถึงขั้นนั้นล่ะ มีแต่ฟุ้งซ่านได้ทุกคืน big smile

เหมือนลพ.ท่านบอกว่า ถ้าเราตามรู้ได้ในฝัน เวลาเจอนิมิตอะไรก่อนตาย ก็จะตามรู้ได้เช่นกัน ถ้านิมิตไหนไม่ดี เราจะไม่ไหลไปตามนั้น เพราะฉะนั้น ถ้าฝึกรู้ได้จนถึงตอนหลับ จะป้องกันไม่ให้ไปอบายได้ดีมากๆเลยล่ะ

ช่วง 2 ปีที่ผ่านมา เปลี่ยนที่อยู่ ฝันร้ายเป็นบางระยะ ประมาณทุก 3 เดือน จะฝันร้ายแบบที่ละเมอร้อง ซึ่งแต่ก่อนไม่เคยเป็น อยู่บ้านก็ไม่เป็น แต่มาปีนี้ ตั้งแต่มาศึกษาธรรมอย่างจริงจัง ฝันร้ายแบบนั้นไม่มีอีกแล้ว ค่อยยังชั่ว

วันนี้ วันเพ็ญเดือนสิบสองล่ะ บีบี เห็นพระจันทร์เต็มดวงหรือเปล่า big smile
สาธุครับ
เป็นเรื่องจริงที่หากฝึกสติถึงระดับหนึ่งจะสามารถเกิดสติได้แม้ในความฝัน การเกิดสติในความฝันไม่ใช่การควบคุมความฝัน แต่เป็นการตามรู้ตามดูจิตใจที่กระเพื่อมขึ้นกระเพื่อมลงตามเนื้อหาของความฝัน

big smile big smile big smile

#1 By Nirvana on 2009-11-02 08:39